×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  جمعه - ۲۹ تیر - ۱۳۹۷  
it is true
true
true
سبقت برای مرگ

معصومه درخشان – کارشناس ارشد علوم ارتباطات طی گزارشی با عنوان سبقت برای مرگ در پایگاه خبری مهرصبا نوشت:

بی‌احتیاطی رانندگان، وسیله نقلیه ناایمن و جاده‌های ناهموار و ناایمن سه ضلع مثلثی هستند که باعث وقوع تصادفات هولناک می‌شوند تا عامل سبقت گرفتن برای مرگ شوند.

راه‌اندازی کمپین‌ها و هشتگ‌های« نه به تصادفات جاده‌ای» هم نتوانست رانندگان را مجاب کند که در سفرهای نوروزی برون‌شهری از سرعت غیرمجاز و سبقت بی‌مورد جلوگیری کرده و فرهنگ ترافیک و راهنمایی و رانندگی را رعایت کنند.

انگار هر آن چیزی که در فضای مجازی رخ می‌دهد، نباید در فضای حقیقی رنگ واقعیت به خود گیرد، بسیاری از افراد خود را رانندگان قهاری فرض کرده و در کمپین‌های فضای مجازی از سر دلخوشی عضو می‌شوند ولی خیال نمی‌کنند که شاید خودشان نیز روزی گرفتار حوادث و سوانح جاده‌ای شوند، انگار هنوز باور نکرده‌اند که حادثه در کمین است و هرگز خبر نمی‌دهد.

به نظر می آید رفتار و واکنش‌های افراد فقط منحصر در فضای مجازی است.

براساس اعلام پلیس راهور، ساعات مختلف شبانه‌روز نیز در بروز تصادفات نقش دارد به طوریکه در ساعت چهار تا هشت صبح کمترین وقوع تصادفات جاده‌ای در یک ماه گذشته و فروردین ماه اعلام شده است و بیشترین تصادفات نیز در ساعت ۱۶ تا ۲۰ رخ داده است.

با وجود همه هشدارهای اعلام شده، سیاست‌های تشویقی و تنبیهی پلیس ولی عدم توجه به جلو و رعابت نکردن سرعت مطمئنه عامل بیش از ۵۵ درصد تصادفات جاده‌ای در فروردین ماه اعلام شده است.

 براساس اطلاعاتی که نادر رحمانی، رئیس مرکز اطلاعات و کنترل ترافیک پلیس راهور ناجا اعلام کرده است، برابر آمارها عدم توجه به جلو با ۳۴ درصد، تخطی از سرعت مطمئنه با ۲۲ درصد، انحراف به چپ با ۱۴ درصد و عدم رعایت حق تقدم با یک درصد، بیشترین علل شکل‌گیری حوادث ترافیکی برون شهری در فروردین امسال بوده‌اند.

سال گذشته یک میلیون و ۶۰۰ هزار وسیله نقلیه  شماره‌گذاری شده است که نسبت به مدت مشابه سال قبل از آن، از رشد ۱۰ درصدی برخوردار بوده است و ۵/۱ میلیون جلد گواهینامه راهنمایی و رانندگی برای متقاضیان صادر شده است.

شماره‌گذاری این تعداد خودرو یعنی یک میلیون و ۶۰۰ هزار خودرو به جاده‌های درون‌شهری و برون‌شهری اضافه شده است و مطمئناً جاده‌های درون‌شهری و برون‌شهری پذیرش این حجم از خودرو را ندارند و روانه شدن این تعداد خودرو به جاده‌ها در کنار سایر عوامل، به رانندگی پرخطر تبدیل شده و آمار سوانح و حوادث ترافیکی افزایش می‌یابد و به تبع آن شاهد پیامدهای ناگوار برای رانندگان و سرنشینان آن خواهیم بود.

اسکندر مومنی جانشین فرمانده ناجا دهم فروردین ماه سال‌جاری را مرگبارترین روز تعطیلات نوروزی اعلام کرده و نقش سرعت و سبقت غیرمجاز را در بروز تصادفات از ابتدای طرح نوروزی از ۴۰ درصد به ۶۴ درصد اعلام کرده است.

 در ظاهر اخبار تلخ و ناگوار سوانح جاده‌ای را یک لحظه شنیده و از کنار آن به راحتی می‌گذریم ولی وقتی بخواهیم به عمق موضوع پی ببریم، متوجه می‌شویم اگر سوانح جاده‌ای به فوت یک یا چند نفر می‌انجامد اما تبعات آن واقعا دردآور است.

طبق آمارهای رسمی اعلام شده ۱۷هزار نفر در ایران در سال گذشته در تصادفات جاده‌ای فوت شده‌اند و این موضوع واقعاً تکان‌دهنده است.

به راستی چه کسی باید پاسخگوی این همه کشته‌های جاده‌ای در کشور باشد؟ آیا مقصر اصلی وضعیت نابسامان جاده‌هاست؟ یا نقص فنی خودروها متهم اصلی هستند، یا اینکه رانندگانی که عشق سبقت و سرعت غیرمجاز بوده و با نبستن کمربند ایمنی، خواب آلودگی، مصرف الکل و موادمخدر مرگ را در جاده‌ها به آغوش می‌کشند‌.

بی‌احتیاطی رانندگان، وسیله نقلیه ناایمن، و جاده‌های ناهموار و ناایمن سه ضلع مثلثی هستند که باعث وقوع تصادفات هولناک می‌شوند.

 انسان، راه و وسیله نقلیه این سه عامل هستند. مهم‌ترین عامل تأثیرگذار در بروز حوادث رانندگی و جاده‌ای که در تحقیقات مختلف به آن پرداخته شده، عامل انسانی است که درصد بالایی از تصادفات به این عامل برمی‌گردد.

رانندگان بی‌احتیاطی که با خستگی و خواب آلودگی راهی جاده‌ها می‌شوند و کنترل وسیله نقلیه خود را از دست می‌دهند، با سرپیچی از قانون در جاده‌هایی که بستر‌ساز و آبستن حوادث است، رانندگی می‌کنند و نتیجه‌ای جز تصادف در انتظار آنان نیست.

اینکه مشاهده می‌کنیم سازمان‌ها، وزارتخانه‌ها و نهادهای مختلفی برای جلوگیری از سوانح جاده‌ای به صورت سلیقه‌ای و جزیره‌ای عمل کنند، راه به جایی نمی‌برد، باید گفت پیشگیری از حوادث جاده‌ای به عزم ملی همه رانندگان و مقاوم‌سازی و زیرسازی جاده‌ها نیاز دارد.

بی‌تردید در ورای این حوادث، غفلت‌ها و سهل‌انگاری‌هایی وجود دارد که کمتر به آن پرداخته می‌شود و راه‌حل‌هایی برای جلوگیری از این‌گونه حوادث تلخ وجود دارد که به هر دلیلی به آن توجه نمی‌شود.

گاهی سخن گفتن از آمار و ارقام دردی دوا نمی‌کند بلکه داغی می‌شود بر دل تک تک  آنهایی که عزیزانشان جزو یکی از همین آمار و ارقام اعلام شده است.

علاوه بر آن خانواده‌هایی که در اثر تصادفات و سوانح جاده‌ای سرپرست خانواده خود را از دست می‌دهند، مطمئناً این خانواده‌ها آسیب‌پذیر شده و انواع و اقسام ناهنجاری‌ها و آسیب‌های اجتماعی آنها را تهدید می‌کند.

انگار شنیدن حوادث و سوانح جاده‌ای دیگر برای ما به امری عادی تبدیل شده است، اخبار سوانح و تصادفات جاده‌ای را می‌شنویم اما به سادگی از آن عبور می‌کنیم در حالی که وقتی آمار کشته‌شدگان حوادث جاده‌ای و تصادفات رانندگی را جمع‌بندی کرده، می‌بینیم  حوادث و سوانح جاده‌ای علاوه بر آنکه باعث فوت عزیزی می‌شود بلکه در کنار آن باعث معلولیت‌های شدید نیز می‌شود. بی‌سرپرست شدن چندین هزار خانوار و یتیم شدن چند صد هزار کودک نیز از تبعات این نوع حوادث است و آسیب‌های اجتماعی که در کمین چنین خانواده‌هایی است، تبعات ناشی از مصدومیت و معلولیت افراد نیز با گفتن و نوشتن به پایان نمی‌رسد.

این امر تهدیدی بزرگ برای مردم و جامعه است. از سوی دیگر در سطح جامعه نیز حساسیت‌های افکار عمومی معمولاً بر تعداد کشته‌های یک حادثه متمرکز است و مردم بلافاصله در برخورد با یک صحنه تصادف از تعداد کشته‌های آن حادثه می‌پرسند و چندان به تعداد زخمی‌ها و مجروحان و حتی نوع مجروحیت حادثه‌دیدگان توجه نمی‌شود.

این بی تفاوتی‌ها در صورتی انجام می‌گیرد که سلمان خدادای عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی  افزایش سالانه ۵۰ هزار نفر معلول در پی تصادفات را اعلام کرده و  می‌گوید: معلولیت‌های ناشی از تصادفات جاده‌های درون‌شهری و برون‌شهری هزینه‌ سنگینی را به سازمان‌های حمایتی تحمیل می‌کند.

نباید فراموش کرد رانندگی ایمن و رعایت قوانین و مقررات ترافیکی بیانگر مشارکت و تعاملات اجتماعی مثبت افراد در جریان عبور و مرور است. رانندگانی که برای خود، اجتماع و ارتباطات اجتماعی ارزش قائل نیستند و همیشه در حال نقض قوانین و مقررات هستند.

بخش مهم رانندگی این افراد جای دادن خودرو در اولین فضایی است که خالی می‌شود، انجام حرکاتی نظیر سبقت غیرمجاز، سرعت غیرمجاز، عبور از هر مسیر ممکن، بی‌توجه به چراغ قرمز و نادیده گرفتن تابلوهای ورود ممنوع توسط آنها عجیب به نظر نمی‌رسد چرا که از نظر این افراد خیابان و شبکه معابر یک فضای عمومی نیست.

بنابراین احترام به قوانین و مقررات و رعایت آن، احترام به حقوق دیگران هنگام رانندگی، بالا بودن آستانه تحمل فرد در قبال محرک‌های ترافیکی، اهمیت به پاکیزگی وسایل نقلیه، نمونه‌هایی از تعاملات و رفتار اجتماعی مثبت رانندگان است که برای داشتن یک رانندگی ایمن باید رعایت شود.

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
false
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false
طراحی سایت