×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  دوشنبه - ۲۹ بهمن - ۱۳۹۷  
it is true
true
true
آنچه در مورد امام حسن عسگری(ع)باید بدانید

 حجت الاسلام والمسلمین مظفری میانجی نماینده آیات عظام شبیری زنجانی و علوی گرگانی در تهران در یادداشتی در مورد سالروز شهادت امام حسن عسگری(ع) نوشت.

به گزارش پایگاه خبری مهرصبا، ضمن عرض تسلیت و تعزیت سالروز شهادت امام حسن عسگری علیه السلام و عرض تبریک و تهنیت آغاز امامت حضرت مهدی علیه السلام به عموم شیعیان و محبان خاندان قدس و طهارت علیهم السلام بنده ابتدا به دو فقره از نامه های آنحضرت اشاره کنم که رجال کشی آنها را نقل کرده اند و هر کدام از آنها پیامی دارند برایمان ، یکی از نامه ها نسخه ای از لعن در خصوص احمد بن هلال می باشد که به نماینده خود در عراق جناب قاسم بن علا می نویسند.

دو نکته در این خصوص قابل توجه و تامل است یکی اینکه احمد بن هلال فردی متظاهر و فریبکار بودند ولی چون پنجاه و چهار مرتبه حج گزارده بود و بیست مرتبه آن را هم بصورت پیاده انجام داده بودند،ملت نیز وی را آدم مقدسی می شناختند. و دوم اینکه ملت قبول نمی کردند و جناب علا را وادار می کردند که مجددا با امام علیه السلام مکاتبه کنند که این مهم تا سه مرتبه تکرار می شود.

پیامی که دارد این است که هیچوقت امت اسلام گول ظاهر افراد را نخورند و به اینکه فلان فرد چند مرتبه به حج یا عتبات و امثالهم رفته است گول اینطور چیزها را نخورند بلکه ائمه معصومین علیهم السلام آنچه خیلی تاکید کرده اند که ما به اول از همه چیزها به آن توجه کنیم امانتداری فرد است. و امّا در نامه دومی که به اسحاق بن اسماعیل مرقوم فرموده اند.

این عالم فاضل در ادامه یادداشت خود می‌گوید: ضمن اینکه ایشان را دعا می کنند و می نویسند که ما بحمدالله خانواده ای هستیم که مهربانیم نسبت به دوستانمان و از لطفی که خدا پیوسته به آنها می نماید شاد می شویم و اهمیت می دهیم به نعمت هایی که خداوند به ایشان ارزانی می نماید.

پیامی که این نامه ی امام علیه السلام دارد این است که اولا نکات مورد اشاره آنحضرت فقط دلالت بر آن زمان ندارد و حقیقت امر چنین است معصومین علیهم السلام همگی مهربان هستند و امام زمان علیه السلام نیز همانطور پس اگر شیعیانشان در مضیقه و مشقت باشند آنها ناراحت می شوند و نکته ی دوم هم اینکه الان کشوری همانند ایران که همگان مدّعی این هستیم که شیعه هستیم ظلمّمان ،ظلم شیعه به شیعه است و آیا این امر قلب امام زمان خود را با آن جریحه دار نمی کنیم؟ آیا با ظلم به یکدیگر دعای حضرت را به دنبال دارد یا ناراحتی را؟ امید است که همگان این را مدّ نظر قرار دهیم که کارهایمان مرضی خاطر آنحضرت باشد ان شاءالله.

بله جریان دعای باران راهب هم ، اینطور می باشد که در سامرا خشکسالی شدیدی واقع شدو معتمد عباسی خلیفه ی وقت دستور می دهند که مردم برای استسقاء یعنی طلب باران از شهر خارج شوند. آنان نیز سه روز از شهر خارج شده و دعا کردند امّا بارانی نبارید ،روز چهارم جاثلیق که رهبر مسیحیان بود به صحرا رفت و نصاری و راهبان به همراه او وارد شدند و در میان آنها راهبی بود که هرگاه دست به آسمان بر می داشت باران از آسمان می بارید. و امّا چون سه روز اول خبری نشد و در روز چهارم بدان ترتیب آنها از شهر خارج شدند، امام حسن عسگری علیه السلام هم آن هنگام زندان بود و آنحضرت را نیز روانه کردند.

زمانی که این راهب با سایر مسیحیان دست به آسمان برداشتند در آن هنگام ابر در آسمان پیدا شده و باران بارید. در این هنگام امام (ع)دستور داد تا دست آن راهب را بگیرید و آنچه در دست اوست خارج کنند. ناگاه دیدند در میان انگشتان او استخوانی از آدمیزاد است حضرت آنرا گرفته و در پارچه ای پیچیدند و به او گفتند حال طلب باران کن. ناگاه ابرها کنار رفته و آفتاب تابیدن گرفت همه ی مردم از این رخداد متعجّب شدند. خلیفه پرسید ای ابومحمد سرّ این کار چه بوده است؟! آنحضرت فرمود این استخوان یکی از پیامبران الهی است که او با به کارگیری بعضی از فنون انبیا آن را پیدا کرده‌اند و هیچ وقت استخوان پیامبری در زیر آسمان برهنه نمی شود مگر اینکه از آسمان باران می بارد.

مظفری میانجی تصریح می‌کند:  امّا مدت امامت امام عسگری علیه السلام حدود شش سال بود و از ناحیه ی هر سه خلیفه دوران امامت خود یعنی معتزّ و مهتدی و معتمد عباسی مورد تعقیب و پیگیرد و آزار و اذیت قرار گرفتند.و این قضیه نیز دو علت عمده داشت یکی اینکه حاکمان عبّاسی حریص ترین مردم برای حفظ و نگهداری حکومت و قدرت بودند و امام نیز در این راه آنها را همراهی نمی کرد و دوم اینکه مهدی موعودی ( عج) که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم وعده داده اند می دانستند از فرزندان اوست از اینرو هم حضرت را می خواستند تحت نظر داشته باشند و از طرف دیگر دائما مترصّد بودند تا حضرت حجت علیه السلام را به چنگ آورند تا شاید بتوانند این آخرین امید مستضعفان جهان را نابود کنند.

این محقق برجسته می گوید:  در آخر هم سمّی که معتقد عباسی برای به شهادت رساندن آنحضرت فرستاده بود در اول ربیع الاول به همان سبب بیمار شد و در هشتم ربیع الاول هم به شهادت رسیدند. و آخرین نکته ای که به آن می خواهم اشاره کنم، نامه ی آنحضرت به علی بن حسین بابویه می باشد که در آن به انتظار فرج توصیه نموده و می فرمایند و بگو جمیع شیعیان صبر را پیشه گیرند زمین در اختیار خداست به هر کس بخواهد می دهد عاقبت پسندیده اختصاص به متقین دارد سلام و رحمت و برکت خدا بر تو و تمام شیعیانمان و درود او بر محمد و آل پاکش.

منبع:عصر پایتخت

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
false
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false
طراحی سایت