امروز یکشنبه, 14 آذر 1395 - Sat 12 03 2016




امانت های ارزشمندی که رسم امانت داری در موردشان به جای آورده نمی شود

 

حجت الله رجبی طی یادداشتی در پایگاه خبری مهرصبا نوشت : فرزندان به عنوان بهترین هدیه الهی و ثمره وجود آدمی، بزرگترین امانت الهی در دستان والدین بوده و مسلما در روز قیامت از این امانت بزرگ الهی از والدین بازخواست خواهند گردید.

در منابع دینی و روایی ما این مساله از اهمیت فراوانی برخوردار بوده و روایات فراوانی در مورد حقوق اولاد بر پدر و مادر، نقش و جایگاه والدین در تربیت صحیح و دینی اولاد، تشویق و ترغیب و تنبیه اولاد نسبت به انجام یا ترک شعائر دینی و ... بیان گردیده است که وجود این همه دستورات و تاکیدات نشانگر اهمیت فوق العاده تربیت دینی فرزندان در مکتب راستین اسلام در راستای دستیابی به سعدت دنیوی و اخروی افراد، می باشد.

با فرا رسیدن ایام نسبتا طولانی تعطیلات تابستان بسیاری از والدین دغدغه اوقات فراغت فرزندانشان را دارند و سعی می نمایند با ثبت نام فرزندانشان در کلاسهای زبان، کامپیوتر، فیزیک و شیمی و ریاضی و باشگاه های ورزشی و مسافرت اوقات فراغت فرزندانشان را پر نمایند.

با توجه به خطرات فراوانی که در دنیای امروز و با هدایت و رهبری و هجوم بی سابقه دنیای غرب و با ابزارهای نوین و بسیار جذاب، دین و اخلاق و اعتقادات  فرزندان ما را به شدت تهدید می نماید به نظر می رسد وظایف والدین هم برای مقابله با آسیب ها و تهدیدها جدی تر شده و والدین دلسوز برای ایمنی فرزندان دلبند خود از آسیبهای فردی و اجتماعی و اخلاقی  باید راهکارهای علمی و عملی و موثری که مورد تایید و تاکید منابع دینی می باشند را به کار بندند و اگر خدای ناکرده در این مورد اهمال و قصور نمایند و به موقع اقدامات تربیتی بر اساس دستورات دینی را انجام ندهند هم خودشان دچار خسران شده و هم فرزندانشان آسیبهای روحی و اخلاقی و اعتقادی می بینند که متاسفانه در بسیاری از مواقع غیر قابل جبران می باشند و خدای ناکرده باید منتظر عواقب بسیار سخت و دردآور عدم توجه به این مقوله در دنیا و آخرت در مورد فرزندانشان  باشند. بر این اساس روایتی بسیار عبرت آموز و تاثیر گذار از پیامبر عظیم الشان اسلام را خدمت خوانندگان عزیز تقدیم می دارم تا بیشتر اهمیت این قضیه روشن گردد.

 
رُوِیَ عَنِ النَّبِیِّ ص أَنَّهُ نَظَرَ إِلَى بَعْضِ الْأَطْفَالِ فَقَالَ وَیْلٌ لِأَوْلَادِ آخِرِ الزَّمَانِ مِنْ آبَائِهِمْ فَقِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ آبَائِهِمُ الْمُشْرِکِینَ فَقَالَ لَا مِنْ آبَائِهِمُ الْمُؤْمِنِینَ لَا یُعَلِّمُونَهُمْ شَیْئاً مِنَ الْفَرَائِضِ وَ إِذَا تَعَلَّمُوا أَوْلَادُهُمْ مَنَعُوهُمْ- وَ رَضُوا عَنْهُمْ بِعَرَضٍ یَسِیرٍ مِنَ الدُّنْیَا فَأَنَا مِنْهُمْ بَرِی‏ءٌ وَ هُمْ مِنِّی بِرَاء؛ از پیامبر ـ صلی اله علیه و آله ـ روایت شده است که به برخی بچه ها نگریست، آن گاه گفت: وای به حال فرزندان آخر الزمان از دست پدرانشان!

گفتند: یا رسول الله! از دست پدران مشرکشان؟

فرمود: نه از دست پدران مسلمانشان که چیزی از واجبات دین را به آنان نمی ­آموزند و هرگاه فرزندانشان آن را بیاموزند، آنان را از عمل به آن باز می­دارند و از فرزندانشان با بدست آوردن متاع اندک دنیا خشنود می­شوند. پس من از آنها بیزارم و آنها هم از من. 

همانطور که عرض شد فرزندان به عنوان امانت بزرگ الهی، حقوقی بر عهده والدین شان دارند که بر هر پدر و مادری ادای آن حقوق برای تربیت صحیح دینی و اخلاقی و فردی و اجتماعی فرزندان ودر نتیجه نیل به سعادت دنیوی و اخروی دلبندان لازم و ضروری است که در فرهنگ دینی ما این حقوق بیان گردیده است و به نظر میرسد ادای این حقوق در جامعه دینی ما امروزه کم رنگ تر شده است.


در روایاتی که از پیامبر و معصومان ـ صلوات الله علیهم ـ درباره حقوق فرزندان رسیده،سه حق عمده،برعهده پدران نهاده شده است: «حقّالولدعلى والدهأنیحسّناسمهویزوّجه إذا أدرکویعلّمهالکتاب.» ؛ «و حقّ الولد على الوالد أن یحسّن اسمه و یحسن ادبه و یعلّمه القرآن.»

بر پدر است:

یکم : بر فرزندش نام نیک نهد؛

دوم: آن گاه که به سن ازدواج رسید، برایش همسر بگیرد؛

 سوم: به او قرآن بیاموزاند.


در روایت، از این سه با واژه «حق» یاد شده که گزاردنش واجب است. هرگاه پدران، خود حق فرندان را پاس نمی­دارند، چگونه انتظار دارند که فرزندان نیز حقوق آنها را گرامی دارند. وای بر پدران آخر الزمان، خدا نکند که این حق ناگزاری­شان به عاق فرزندان­شان بینجامد که پیامبر رحمت فرمود: «َلْزَمُ الْوَالِدَیْنِ مِنَ الْعُقُوقِ لِوَلَدِهِمَا إِذَا کَانَ الْوَلَدُ صَالِحاً مَا یَلْزَمُ الْوَلَدَ لَهُمَا»؛ همان طور که فرزند عاق پدر و مادر مى‏شود، اگر فرزند شایسته باشد، پدران و مادران نیز عاق فرزندشان می­شوند.

 برخی ازپدران ومادران به جای اینکه درایام فراغت و تعطیلات تابستان،دست فرزندان خودرابگیرندودردست کتاب خداو اهل بیت(ع) بگذارند،ازروی چشم وهم­چشمی یاهردلیل بی­پایه دیگر،فرزندان شان رابه کلاسهایی می­فرستندوبه کارهایی می­گمارند که دل خودشان می­خواهد؛ نه خدایشان. 


این پیشوای سوم ما حسین ـ علیه السلام ـ است، بیبنید چه اندازه از این که فرزندش سوره حمدراآموخته،شادمان است وچگونه ازمعلم فرزندش،عبدالرحمن سلمى،حقگزاری می­کند. هزاردیناروهزارحله به او می­ بخشد و دهانش را از درّ پر  می­کندوآنگاه که ازاین اعطای فراوان می­پرسند،می­گوید: «وَأَیْنَیَقَعُهَذَامِنْعَطَائِهِ،یَعْنِیتَعْلِیمَه»؛این پاداش دربرابرحمدى که اوبه فرزندم آموخته،کجابرابریمی­کند؟


آموختن قران در عهد کودکی، حکمت را در دل او قرار می­دهد: مَن قَرَأَ القرآنَ قَبْلَ أَنْ یَحْتَلِمفَقَد أُوتِیَ الْحُکْمَ صَبِیّاً»؛ هر که قرآن را پیش از بلوغ بخواند در کودکی به او حکمت داده می­شود.


تلاوت قرآن جوانان را نیز از آسیب­ها نگاه می­دارد؛ زیرا به فرموده امام صادق، علیه­السّلام: «مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ وَ هُوَ شَابٌّ مُؤْمِنٌ اخْتَلَطَ الْقُرْآنُ بِلَحْمِهِ وَ دَمِهِ وَ جَعَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَعَ السَّفَرَةِ الْکِرَامِ الْبَرَرَةِ وَ کَانَ الْقُرْآنُ حَجِیزاً عَنْهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ»؛ هر که قرآن بخواند، در حالی که جوانی مؤمن باشد، قرآن با گوشت و خونش درمی­آمیزد، خداى عز و جل او را با فرشتگان والامقام نیکوکارقرارمی­دهدودرروزقیامت،قرآنبازدارندهاوازعذابالاهیاست.

 این برکات فردی قران است، برکات اجتماعی آن نیز جای خود دارد.


بسیاری از پدران مسلمان آخرالزمان، فرزندانشان را به نماز امر نمی­کنند، در حالی که این فرموده قرآن است و خواسته پیامبران: «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَیْها»؛‏ «رَبِّ اجْعَلْنی‏ مُقیمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّیَّتی‏ رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ»


کاش همین بود. برخی از پدران و مادران مسلمانان نه تنها نماز نمی گزارند، فرزندان خداجوی خود را هم از نماز باز می­دارند، در حالی که اجمالاً می­دانند سیره و سفارش پیشوایان دین ما جز این است. اهل بیت ـ علیهم السلام ـ فرزندان خود را پیش از رسیدن به سن تکلیف به نماز تمرین می­دادند تا با آن انس گیرند. امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود: «إِنَّا نَأْمُرُ صِبْیَانَنَا بِالصَّلَاةِ إِذَا کَانُوا بَنِی خَمْسِ سِنِینَ فَمُرُوا صِبْیَانَکُمْ بِالصَّلَاةِ إِذَا کَانُوا بَنِی سَبْعِ سِنِینَ»؛ ما کودکانمان را هرگاه پنج ساله شدند به نماز فرمان می­دهیم، پس شما کودکانتان را هر وقت هفت ساله شدند به نماز فرمان دهید.

 
کودکان بر اساس فطرت خداجوی خود به عبادت روی می­آورند و می­خواهند نماز بگذارند و روزه بگیرند، اما پدران و مادران آخرالزمان به جای این که آنان را در این راه تشویق و یاری کنند، آنان را از این کار باز می­دارند.و بهکارهای محقر و کم ارزش از ایشان راضی می شوند در حالی که رسول اعظم ـ صلّى اللَّه علیه و آله ـ برای پدران و مادرانی که فرزندانشان را در کار نیک یاری می­دهند، از خدا رحمت خواسته است: «رحم اللَّه والدین أعانا ولدهما على برّهما.»

این اولیای دلسوز  برای کارشان بهانه ­های گوناگونی دارند،بهترین­شان این که مبادا فرزندان­شان بیمارشوند. توگویی اینان نیزازآفریدگارمهربان،مهربان­ترند و به صواب و صلاح فرزندانشان آگاه­تر. آنها حتی به فرزندان خود اجازه نمی­دهند این لحظه ­­های معنوی را بیازمایند و در نتیجه حافظه آنان را از خاطره­­ های شیرین تکالیف معنوی تهی نگه می­دارند.

در ادامه سخن امام  باقرعلیه­السلام که پیش­ترآمد،می­خوانیم: «وَ نَحْنُ نَأْمُرُ صِبْیَانَنَا بِالصَّوْمِ إِذَا کَانُوا بَنِی سَبْعِ سِنِینَ بِمَا أَطَاقُوا مِنْ صِیَامِ الْیَوْمِ إِنْ کَانَ إِلَى نِصْفِ النَّهَارِ أَوْ أَکْثَرَ مِنْ ذَلِکَ أَوْ أَقَلَّ فَإِذَا غَلَبَهُمُ الْعَطَشُ وَ الْغَرَثُ أَفْطَرُوا حَتَّى یَتَعَوَّدُوا الصَّوْمَ وَ یُطِیقُوهُ فَمُرُوا صِبْیَانَکُمْ إِذَا کَانُوا بَنِی تِسْعِ سِنِینَ بِالصَّوْمِ مَا اسْتَطَاعُوا مِنْ صِیَامِ الْیَوْمِ فَإِذَا غَلَبَهُمُ الْعَطَشُ أَفْطَرُوا.» ؛ ما کودکانمان را هرگاه هفت ساله شدند به روزه فرمان می­دهیم؛ به اندازه­ای که طاقت داشته باشند تا نیمه روز یا بیش از آن یا کمتر که هرگاه تشنگی و گرسنگی بر آنان چیره شد، روزه خود را بگشایند تا با روزه خو گیرند و آن را تاب آرند. پس شما هرگاه کودکانتان هفت ساله شدند آنان را به روزه امر کنید. هر چه توان داشتند از روز را روزه بگیرند و هرگاه تشنگی بر آنان چیزه شد، روزه خود را بگشایند. تعطیلات تابستانی امسال که خوشبختانه توام با ماه پر خیر و برکت رمضان می باشد بهترین فرصت برای والدینی می باشد که دغدغه آخرت فرزندانشان را دارند تا با آشنا کردن فرزندانشان با آموزه های دینی گام بلندی را در راستای ادای حقوق و تکالیف دینی خود بردارند.                                          



[1]. جامع الأخبار، ص۱۰۶.

[2]. نهج البلاغه، حکمت399.

[3]. نهج الفصاحه، ص448، ش1395.

[4]. خصال،ج1،ص55.

[5]. بحارالانوار, ج44،ص91

[6]. کنزل العمال، ج1، ص547،ش2452.

[7]. کافی،ج2، ص604

[8]. طه/132.

[9]. ابراهیم/40.

[10]. کافی، ج3، ص409

[11]. همان، ج6، ص48.

[12]. همان،ج3، ص409

 

ارتباط با مدیر سایت:

نام و نام خانوادگی:

   پست الکترونیک:

     متن:

تماس با ما

850400
امروز
دیروز
ماه جاری
بازدید کل
1833
6456
15402
850400
امروز: یکشنبه، 14 آذر 1395


    شایان ذکر است پایگاه اطلاع رسانی مهرصبا در ویرایش و تلخیص مطالب مندرج مختار است.مدیریت

تمامی اخبار و مطالب و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است.

© حقوق این سایت متعلق به مهرصبا میباشد و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع پیگرد قانونی دارد.

  

ورود یا عضویت

ورود

عضویت

ثبت نام کاربر
یا انصراف
مجوز استفاده از قالب خبري ناب نيوز براي اين دامنه داده نشده , براي اطلاعات بيشتر درباره مجوز استفاده از اين قالب به سايت خليلان رسانه مراجعه کنيد .