امروز یکشنبه, 21 آذر 1395 - Sun 12 11 2016




امام سجاد(ع)؛ تبلور شکوه ایمان در اوج بندگی

امام سجاد(ع) سرچشمه نور هدایت و چهارمین پیشوای پرهیزگاران است؛ امام همامی که با هویت بخشی و آموزش پیروانان خویش با زبان دعا و بر پایه های آموزه های مکتب انسان ساز اسلام توانست آنها را به سعادت حقیقی رهنمون سازد.

پنجم شعبان 38 هجری قمری، سالروز ولادت فرخنده امام زین العابدین(ع) است که در شهر مدینه و در منزل امام حسین(ع) و شهربانو دیده به جهان گشود و سیدالشهدا(ع) به سبب علاقه فراوانی که به امیرالمومنان(ع) پدر بزرگوارشان داشت، این مولود مبارک را «علی» نام نهاد.
پیشوایی عابد و پرهیزکار که با آمدنش شیفتگان عبادت و سالکان راه معرفت و خداشناسی را از سرچشمه زلال توحید و عرفان ناب محمدی سیراب ساخت. کنیه های چهارمین پیشوای شیعیان «ابامحمد و ابوالحسن ثانی» است و از القاب این امام همام(ع) می توان به «زین العابدین، سجاد سید العابدین، زین الصالحین، وارث علم النبیین، وصی الوصیین، خازن وصایا المرسلین، امام المومنین، منار القانتین، الخاشع، المتهجد، الزاهد، العابد، العدل، البکاء امام الامه، الزکی، الامین و السجاد» اشاره کرد.
ایشان در دوره امامت؛ همواره در راه هدایت و ارشاد جامعه گام های موثری برداشت و زبان دعا و وعظ را به منظور مبارزه با ستمگران زمانه برگزید که دعاهای بی نظیرشان در مجموعه ای با عنوان «صحیفه سجادیه کامله» جمع آوری شده است و اکنون از با ارزش ترین آثار اسلامی محسوب می شود.
صحیفه سجادیه که به زبور آل محمد شهرت دارد از بی نظیرترین نمونه های دعاهای امام سجاد(ع) به شمار می رود. از دیگر آثار ارزنده به یادگار مانده از امام سجاد(به ع) می توان مجموعه ای تربیتی و اخلاقی به نام «رساله حقوق» اشاره کرد که امام(ع) در آن، وظایف گوناگون انسان را در برابر خدا، خود و دیگران را با بیانی شیوا و گویا بیان می کند.
دوران 34 ساله پیشوایی امام سجاد(ع) پس از شهادت سالار شهیدان امام حسین(ع) آغاز و ایشان در این دوره موفق شد تا رسالت دینی خود یعنی هدایت و راهنمایی مردم عصر خویش را به بهترین شکل انجام دهد.
امامت چهارمین پیشوای شیعیان همزمان با خلافت یزید بن معاویه، عبدالله بن زبیر، معاویه بن یزید، مروان بن حکم، عبدالملک بن مروان و ولید بن عبدالملک بود.
افشاگری ها و روشنگری های امام(ع) هراس حکومت بنی امیه را برانگیخت و ولید بن عبدالملک خلیفه اموی، سرانجام امام زین العابدین(ع) را مسموم و در 12محرم سال 95 هجری به شهادت رساند.
پیکر پاک سید الساجدین امام زین العابدین(ع) را در قبرستان بقیع در کنار عموی بزرگوارشان امام حسن مجتبی(ع) به خاک سپردند.
حجت الاسلام «محمدرضا حشمتی» معاون قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت سالروز میلاد امام سجاد(ع) با برشمردن ویژگی های بارز چهارمین پیشوای شیعیان جهان (ع)، گفت: مهم ‌ترین خصوصیت ایشان زهد، بندگی و عبادت است که سبب شد تا لقب «زین العابدین» به آن امام(ع) داده شود. شکیبایی وی در برابر ناگواری ها و گذشت نسبت به افرادی که او را با بی حرمتی و جفا می آزردند از دیگر خصوصیت های ممتاز ایشان به شمار می رود. این امام همام(ع) نه تنها در میان شیعیان از ارج و احترام ویژه ای برخوردار بود بلکه اهل سنت نیز همواره وی را مورد تحسین قرار می دادند. ایشان به خاطر معرفت کامل و عشق فراوانی که به معبود خویش داشت در هنگام عبادت نسبت به تمام اطراف خود بی توجه می شد. حضور در اجتماع مردم، کمک به امور اجتماعی آن‌ها، برطرف ساختن نیاز فقیران و نیازمندان و تلاش برای حل مشکلات مردم را می توان به عنوان دیگر ویژگی های ایشان نام برد.
وی در ادامه دوره زندگی حضرت سید الساجدین(ع) را یکی از حساس ترین دوره های تاریخ اسلام دانست و افزود: در هر مجلس و محفلی به فضیلت ها و مکارم اخلاقی زین العابدین(ع) پرداخته می شد و امام(ع) در دل های مردم جا داشت. سیره و سبک امام سجاد(ع) برای مبارزه نسبت به دیگر ائمه اطهار(ع) کمی تفاوت داشت، به طوری که آن حضرت در قالب دعا و نیایش، انسان‌ های با استعداد را جذب و یاران زیادی برای اسلام و اهل بیت (ع) تربیت کرد و حتی برای نهضت علمی امامان بعد از خود نیز زمینه های مناسب را فراهم ساخت.
این پژوهشگر امور دینی با اشاره به آثار ارزشمند امام سجاد(ع)، اظهار داشت: «صحیفه سجادیه» و «رساله حقوقی امام سجاد (ع)» دو کتاب ارزشمندی به شمار می رود که امروزه از منبع های مهم انسان ساز به حساب می آید. ایشان در صحیفه سجادیه برای تمام مرحله ها و حالت های زندگی انسان، دعاها و واژه هایی را به صورت مناجات با خدا بیان فرموده اند که در قالب دعا به وظیفه های فردی و گروه‌های اجتماعی توجه شده است. وی در این رساله به حق افراد بر یکدیگر و حتی حق اعضای بدن بر انسان می پردازد که یکی از کتاب‌های علمی به شمار می رود که اگر شیعیان به آن توجه ویژه داشته باشند، می‌توانند راهبردها و راهکارهای بزرگی به دست آورند و از آن برای کارهای خود الهام گیرند. صحیفه سجادیه مزین به 54 دعای زیبا است که برخی از آنها بلند و مفصل و شمار دیگر کوتاه تر هستند.
این دو کتاب ارزشمند از نمونه های بارز الفت میان انسان ها و مذهب های اسلامی است. صحیفه سجادیه امام سجاد(ع) نمایانگر بحث توحید در سطح های مختلف از جمله فردی و اجتماعی برای مسلمانان به شمار می آید و نیازهای انسان را به شکلی جالب بیان می کند و راهنمای خوبی برای شیعیان محسوب می شود که با مطالعه آن با شخصیت این امام بزرگوار(ع) آشنا می شوند.
حجت الاسلام محمدرضا حشمتی، تلاش امام سجاد(ع) را در متوجه ساختن مردم نسبت به جایگاه علمی اهل بیت(ع) بسیار متعالی و متمایز دانست و یادآور شد: در طول تاریخ همیشه افرادی بوده که به دلیل ناآگاهی و دنیاپرستی با اولیای الهی به ستیز برخاسته و آنان را آزار داده اند. ما برای فهم دقیق سیره و روش ایشان باید مطالعه و بینش عمیقی از آن زمان داشته باشیم. با توجه به طولانی تر بودن دوره امامت امام سجاد(ع) نسبت به ائمه دیگر، آموزه های بسیار ارزنده ای از وی به یادگار مانده است و ایشان با روشنگری‌های فراوان خود، مردم را از موقعیت و جایگاه واقعی و علمی اهل بیت(ع) آگاه کرد، به طوری که مردم پس از شهادت امام سجاد (ع)، شاهد شکوفایی نهضت علمی به وسیله امام باقر(ع) بودند. ایشان در کنار مبارزه های منفی برای زنده نگه داشتن خاطره عاشورا به تربیت شاگردانی خاص پرداخت که هر یک از آنها حافظ دستاوردهای مکتب عاشورا و امامت بودند.
این پژوهشگر امور دینی به بخشی از دعای ابوحمزه ثمالی اشاره کرد و بیان داشت: در یکی از فرازهای این دعا که در ماه رمضان خوانده می شود امام سجاد(ع) برای تضرع های عارفانه خود به درگاه الهی چند دلیل می آورد که این سخنان بیانگر سوز دل و معرفت به حقانیت مرگ و قیامت به شمار می رود و گویای پیوند معنوی و قلبی عمیق با پروردگار است و اشاره می کند که این اشک چشم سبب توجه و عنایت خداوند می شود و تمام این خضوع و خشوع از درک بالا، فهم و معرفت سرچشمه می گیرد.
معاون قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، نقش امام سجاد(ع) را در زنده نگه داشتن قیام عاشورا ممتاز ارزیابی کرد و گفت: این امام بزرگوار(ع) پاسداری از شریعت را معنا بخشید و استمرار مسیر هدایت را بر امامت استوار ساخت و هدف های قیام امام حسین(ع) را تبیین و مبارزه های گسترده خود را علیه حکومت جور آغاز کرد و از هر فرصتی برای این منظور بهره برد. ایشان برای روشنگری مردم و معرفی معارف حق و رسوا ساختن چهره حقیقی بنی‌امیه خطبه‌هایی شیوا خواند اما با توجه به فضای استبدادی موجود، ایشان نمی توانست اقدام صریح و آشکاری را در برابر نظام انجام دهد و از آنجا که وی نقش هدایتگر مردم جامعه را برعهده داشت و می خواست که از ایجاد تحریف های گوناگون جلوگیری کند، به وسیله دعا وارد مبارزه شد که دعاهای ایشان حرکتی اخلاقی برای مبارزه و ریشه کن کردن دشمن به شمار می رفت.
وی با اشاره به اینکه در دوران امامت زین العابدین(ع) جامعه اسلامی در بحران فکری و عقیدتی زیادی به سرمی برد، بیان داشت: مسلمانان در این برهه از زمان به علت تبلیغ های سیاسی و فرهنگی حکومت های استبدادی در برابر حقایق سیاسی و مذهبی در نهایت جهل و بی دینی قرار داشتند و امویان تمام ارزش های دینی را دستخوش تحریف و تغییر کرده بودند و بدعت ها و عقیده های گمراه کننده و باطل را به عنوان احکام و آموزه های مذهبی رواج می دادند، مردم می بایست به اجبار با یزید بیعت می کردند و احکام اسلامی بازیچه دست افرادی چون ابن زیاد و عبدالملک بن مروان بود. در چنین شرایطی، بزرگترین و مهمترین مسئولیت امام(ع)، احیای مجدد اسلام راستین، تبیین جایگاه امامت اهل بیت(ع)، مبارزه با جهالت سیاسی و مذهبی مردم و تربیت مجاهدان واقعی به شمار می رفت که وی با هوشیاری و درایت خود به شایستگی و با اقتدار کامل در این زمینه عمل کرد و با دعا که مهمترین تاثیر اجتماعی را با خود به همراه داشت توانست هدایت جامعه را در دست بگیرد که آثار آن تا به امروز نیز نمایان است.
این پژوهشگر امور دینی با اشاره به تربیت عده ای از ایرانیان که به عراق رفته بودند و به آنها «موالی» می گفتند، به وسیله امام سجاد(ع)، اظهار داشت: این افراد بیشتر به علت داشتن استعداد مناسب و آمادگی کسب علم در زمینه حدیث به خوبی کار کردند و در نتیجه توانستند در مدت زمانی کوتاه از فقیهان و محدثان بزرگ مرکزهای اسلامی شوند. امام(ع) می کوشید تا در مدینه، با تربیت طبقه موالی، راه را برای آینده باز کند و اسلام صحیح و واقعی را به آنان انتقال دهد.
حجت الاسلام محمدرضا حشمتی در پایان به انگیزه های به شهادت رساندن امام سجاد(ع) اشاره کرد و گفت: نخستین عامل، وسعت نفوذ امام (ع) به وسیله دعاها و نشر معارف اسلامی در طول 35 سال بعد از واقعه عاشورا بود که زمینه انسجام یارانش را فراهم کرد که این خود خطری بزرگ برای دشمنان ایشان محسوب می شد. دومین علت را می توان بغض و حسادت خلیفه های بنی امیه و حتی جمعی از بزرگان به امام سجاد(ع) نام برد چرا که مردم از روی فهم و درایت به ایشان علاقه و ارادت داشتند. افشاگری امام از حقیقت شهادت پدر و اسارت و مظلومیت خود و خاندانش که بارها در مجلس های مختلف از آن سخن ها گفته بود، امویان را دچار ترس می کرد. دستگاه خلافت تصور می کرد که اگر امام(ع) دستور قیام دهد به خاطر محبوبیت و نفوذ معنوی وی حتی افرادی که دوست اهل بیت(ع) هم نیستند زیر پرچم ایشان جمع می شوند و قیامی بزرگ علیه حکومت به وجود خواهد آمد. دستگاه اموی با گذشت زمان به شیوه مبارزه های امام سجاد(ع) پی برد و دریافت که ادامه حیات ایشان با شرایط و اوضاع زمامداری آنها سازگار نیست و به همین دلیل تصمیم به قتل این امام بزرگوار گرفتند و سیدالساجدین(ع) را در 57 سالگی به شهادت رساندند.
(مریم همتی)

منبع : ایرنا

ارتباط با مدیر سایت:

نام و نام خانوادگی:

   پست الکترونیک:

     متن:

تماس با ما

892605
امروز
دیروز
ماه جاری
بازدید کل
727
4009
57607
892605
امروز: یکشنبه، 21 آذر 1395


    شایان ذکر است پایگاه اطلاع رسانی مهرصبا در ویرایش و تلخیص مطالب مندرج مختار است.مدیریت

تمامی اخبار و مطالب و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است.

© حقوق این سایت متعلق به مهرصبا میباشد و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع پیگرد قانونی دارد.

  

ورود یا عضویت

ورود

عضویت

ثبت نام کاربر
یا انصراف
مجوز استفاده از قالب خبري ناب نيوز براي اين دامنه داده نشده , براي اطلاعات بيشتر درباره مجوز استفاده از اين قالب به سايت خليلان رسانه مراجعه کنيد .