اخبار میانه| مهرصبا

به گزارش پایگاه خبری مهرصبا، حجت‌الاسلام والمسلمین مظفری میانجی، نماینده آیات عظام شبیری زنجانی و علوی گرگانی در تهران و عضو هیأت مؤسس شورای سیاست‌گذاری انجمن روحانیون کارآفرین کشور در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس سیاسی عصر پایتخت با توجه به هفته دولت و مصادف شدن آن با عید غدیر در رابطه با حکومت امام علی(ع) اظهار داشت:  امیر المومنین علیه السلام مسایل مربوط به مبدا‌‌ء و معاد را از دنیا و معاش تفکیک نمی‌کنند بلکه در نامه‌ای به جناب مالک اشتر بدان‌ها توصیه می‌نمایند که نسبت به عملیاتی‌شدن هر دو مورد برنامه‌ریزی کنند.

میانجی در ادامه مطلب فوق به تعدادی روایات از امیر مومنان امام علی(ع) اشاره کرد و گفت: اما در خصوص خودشان به مردم می فرمایند،آگاه باشید! حق شما بر من ،این است که جز اسرار جنگی ،هیچ سرّی را از شما پنهان نسازم. و یا در نامه‌ی دیگری به جناب مالک اشتر، عمل به سنت‌های حسنه و پرهیز از بدعتها را متذکر می‌شوند و می‌فرمایند: هرگز سنّت پسندیده‌ای را که پیشوایان این امت به آن عمل کرده و ملت اسلام به آن انس و الفت گرفته و امور رعیّتی به وسیله ی آن اصلاح می گردد، نقض مکن ! و نیز سنّت و روشی که به سنّت‌های گذشته زیان وارد می‌سازد، احداث منما که اجر، برای کسی خواهد بود که آن سنّت ها را برقرار کرده است و گناهش توست که آنها را نقض کرده ای.

وی اضافه کرد: همچنین روایتی از آنحضرت وارد است که می‌فرماید مردم به حکاّم خویش شبیه ترند تا به پدرانشان. و در خطبه ای نیز می‌فرمایند، پس رعیّت، هرگز اصلاح نمی‌شود، جز با اصلاح شدن والیان و زمام داران. پس وقتی مردم، مسئولان حکومتی را الگوی خود بدانند، اگر صالح باشند جامعه به سوی صلاح پیش می‌رود و اگر فاسد باشند، تاثیر منفی می‌گذارند در حالی که  آن حضرت الگوی بی‌نظیری برای زمام‌داران، در طول تاریخ است و در عمل، چنان سبقت می‌گیرد که کسی توان نزدیکی او را ندارد. کما اینکه ابن ابی الحدید سنی می‌گویند علی علیه السلام بعد از رسول خدا، افضل انسانها و احق و اولی به امر خلافت از تمام مسلمین بوده است.

نماینده آیات عظام شبیری زنجانی و علوی گرگانی شعار زدگی را موضوع دیگر داسنت که عده‌ای از مسئولان به آن گرفتار شدند و در همین رابطه بیان کرد: در زبان می‌گویند ولی مردم در عمل مشاهده نمی‌کنند، درصورتی که زبان رفتار و عمل ،از زبان گفتار ،گویاتر و موثرتر است زیرا سخنی که سرشار از سوز دل باشد، بردل دیگران می‌نشیند، ولی اگر فقط از سر زبان برآید ،از گوش فراتر نمی‌رود، در حالی که امام صادق علیه السلام  می‌فرمایند مردم را با اعمالتان دعوت کنید نه با زبان هایتان . از این رو امیر المومنین می‌فرمایند، ای مردم! به خدا سوگند! من شما را به هیچ اطاعتی وادار نمی‌کنم، مگر اینکه پیش از شما، خودم به آن عمل می‌کنم و شما را از معصیتی نهی نمی‌کنم، مگر اینکه خودم پیش از شما از آن کناره گیری می‌نمایم.

میانجی در خصوص غرور و تکبر به مطلبی از امام علی(ع) اشاره کرد و گفت: هنگامی که از صفین بسمت کوفه برمی‌گشتند از قبیله‌ی شبامیین عبور فرمود، حرب بن شرحبیل شبامی که از سران آن قبیله بود رسید ولی پیاده ،همراه امام مختصر حرکت نموده و چند جمله‌ای عنوان کردند، ولی چون حضرت سواره بودند به او فرمودند باز گرد،چراکه پیاده حرکت کردن شخصی همانند تو در رکاب مثلِ من ،مایه‌ی فتنه و غرور برای والی، و ذلت و خواری بر مومن است.

وی فراهم نشدن بستر ازدواج را یکی دیگر از دردهای بسیار غم انگیز جامعه خواند و افزود: روزی جوانی را خدمت حضرت علی(ع) آوردند و گزارش دادند خود ارضایی کرده است، امام با شلاق چند ضربه به دست او زد که قرمز شد و چون آن جوان زن نداشت ،دستور داد که از بیت المال مخارج ازدواج او را بپردازند تا از انحرافات او جلوگیری شود. و اگر امام تنها به مجازات او بسنده می کرد، زمینه ی گناه در او ریشه کن نمی شد، لذا در کنار کیفر و مجازات برای او زن گرفت تا انگیزه ای برای گناه نداشته باشد.

*بیت المال را چگونه هزینه کنیم؟

نماینده آیات عظام شبیری زنجانی و علوی گرگانی ادامه داد:  فردی بنام عبدالله بن زمعه که از شیعیان حضرتش بودند ،نزد امام می‌آید و درخواست مالی می کند ولی آنحضرت در پاسخ می فرمایند، این ثروت نه مال من است و نه از آن تو، بلکه غنیمتی است مربوط به مسلمانان که با شمشیرهایشان بدست آورده اند، و اگر تو در نبرد همراه آنها بوده ای تو نیز سهمی همانند آنها داری وگرنه، دست چین آنان برای غیر دهان آنان نخواهد بود.

میانجی یادآور شد:  لازم است همه‌ی مسئولان کشور توجه ویژه ای داشته باشند از بالا تا پایین، چراکه آنها خود را یا شیعه ی آنحضرت می دانند و یا محب‌اش ،فلذا ببینند اگر فاصله ی زیادی دارند در خودشان پرورش دهندتا فاصله را روز بروز کمتر کنند. امام صادق علیه السلام می فرماید، هنگامی که علی علیه السلام حکومت را به دست گرفت بر منبر رفت و پس حمد الهی فرمود ،سوگند به خدا، تا هنگامی که یک نخل در مدینه داشته باشم از بیت المال چیزی بر خود برنمی دارم. درست بیندیشید که آیا وقتی من ، خود از بیت المال مسلمانان ، به خود سهمی نمی دهم ،می توانم آنرا به شما بدهم؟ عقیل برخاست و گفت مرا با سیاه پوستی که در مدینه است برابر قرار می دهی؟ فرمود بنشین برادر مگر جز تو کسی در اینجا نبود که حرف بزند؟! تو بر آن سیاه پوست هیچ برتری نداری مگر به مزیّت در ایمان و پرهیز کاری.

وی در مورد رفتار امام در خصوص تقسیم بیت المال گفت: اما وقتی که به علی (ع) درباره شیوه ی تقسیم بیت المال بطور مساوی ، ایراد گرفتند و چنین کاری را خلاف سیاست دانستند فرمود: آیا به من دستور می‌دهید که برای پیروزی خود، از جور و ستم ،در حق کسانی که بر آنان حکومت می‌کنم، استمداد جویم؟ بخدا سوگند تا عمرِ من باقی است و شب و روز برقرار و ستارگان آسمان در پی هم طلوع و غروب می کنند، هرگز به چنین کاری دست نمی زنم. ضمنا اگر اموال از خودم بود، بطور مساوی در میان آنان تقسیم می‌کردم ، ولی این اموال خداست و متعلق به بیت المال، آگاه باشید! بخشیدن مال در غیر موردش تبذیر و اسراف است. این کار ممکن است در دنیا باعث سربلندی انجام دهنده ی آن گردد، ولی در آخرت موجب سرافکندگی وی می‌گردد احیاناً در میان بعضی مردم گرامی‌اش بدارد ولی نزد خداوند خوارش می‌سازد، هیچ کس مال خویش را در غیر راهی که خداوند فرمود، مصرف نکرد و به غیر اهل اش نسپرد ، جز اینکه سرانجام خداوند او را از سپاسگزاری آنان، محروم ساخت و محبت شان را متوجه دیگری کرد پس اگر روزی پایش بلغزد و به کمک آنان نیازمند گردد، بدترین رفیق و ملامت کننده ترین دوست خواهند بود آنها.