اخبار میانه| مهرصبا

به گزارش پایگاه خبری مهرصبا مرجع اخبار شهرستان های میانه و ترکمانچای، سید مجید موسوی فعال صنفی و نائب رئیس اتاق اصناف میانه در یادداشتی نوشت:

اقتصاد ایران از سوی عوامل مختلفی به شدت دچلار مشکلات شده است ، سالهای متمادی است که ریسک های مختلفی بر بازار و فعالان اقتصادی تحمیل می شود ، در واقع زیست اقتصاد ایران عجین با این ریسک ها شده است آثار این ریسک ها هم در تورمی خزنده نمود پیدا می کند و این خود نشانه بسیار خطرناکی برای آینده اقتصاد و بازار است .
از طرفی ساختار حاکمیتی کشور به ویژه ظرفیت بسیار بالایی در تولید قانون نیز داشته است ، قوانینی که در مطالعات کارشناسی آنها تردید وجود داشته ، بسیار تفسیر پذیر و با آیین نامه و بخش نامه های مختلف بر همین اقتصاد بحران زده جاری می شود .
در کنار این وجود نهادهای چانه زنی هم مزید بر علت است که موجب تفسیر پذیری خلق الساعه قوانین می شوند ، طیف وسیعی از شوراها ، کارگروه ها ، کمیته ها ، کمیسیون های مختلف که سلایق خود را به طور مستمر بر اقتصاد تحمیل می کنند .
حاصل همه این روندها چیزی جز نااطمینانی به فضای اقتصادی تحمیل نمی کند و کلاف سردرگم اقتصاد را بیش از بیش با انواع قوانین و مقررات دور خود می پیچد و در نهایت چیزی به جز نااطمینانی به بار نمی آورد .
در این بین تورم ، شوک های ارزی ، تحریم ها هم مدام تهدیدی جدی برای فضای اقتصادی و کسب و کارهاست و وضعیت را هر روز نسبت به روز قبل برای فعالان اقتصادی و صنفی دشوارتر می کند
در کنار این ها ، رکود هم مزیت بر علت است که به صورتی زیرپوستی کسب و کارها را تهدید می کند ، البته رکود در یک اقتصاد پویا نکات مثبتی دارد چرا که باعث می شود منابع بهینه تخصیص یابد ، یعنی وقتی رکود دامنگیر اقتصاد و فضای کسب و کارها می شود فرصتی برای اقتصاد فراهم می شود تا کسب و کارهایی که در نیازسنجی بازار و چرخه مزیت ها درست عمل نکرده باشند ، در اقتصاد پویا و باز سقوط می کنند و دوباره در جایی دیگر منابع بهینه رویش پیدا می کند .
البته جریان رکود در کشور و اقتصاد ما به این روال پویا نیست و داستان پرآسیبی دارد که هدف نوشته ما نیست .
موضوعی که شرایط کسب و کار و اقتصاد را هر روز بحرانی تر می کند ناامیدی از آینده است ، دورنمایی برای بهبود شرایط و اصلاح سیاست گذاری ها دیده نمی شود ، تهدیدهای فضای کسب و کار نه تنها کم نمی شود بلکه به مرور بر پیکره بازار و اقتصاد تحمیل می شود ، کسب و کارها تا راهی برای زنده ماندن در فضای تورمی پیدا می کنند ، تحریم ها تحمیل می شود و اولین نشانه های آن هم در تکانه های نرخ ارز نمود پیدا کرده و بازار را به شدت تحت تاثیر مستقیم روانی قرار می دهد .
این چرخه ای است که مدام در این سالهای متمادی تکرار شده است و برای همین برنامه ریزی برای آینده کسب و کارها را به شدت برای فعالان اقتصادی و صنفی دشوار کرده است .
این روند از آنجایی پرآسیب تر می شود که سیاست گذاران کلان نه تنها دغدغه ای برای اصلاح این رویه ها به صورت عملیاتی ندارند بلکه به اشتباه تحمیل این ریسک ها و نا اطمینانی را به اقتصاد نشانه تاب آوری اقتصاد و بازار می پندارندظ .
اشتباهی مهلک که مدام از طرف سیاست گذاران تکرار می شود و این خود مصیبتی بزرگ برای فضای اقتصادی و بازار است .
اساسا دولت به جای کنترل تورم و کاهش ریسک ها و کنشگری های فعالانه و عملیاتی برای رفع تحریم ها ، مدام در حال حرف درمانی است و اساسا بازار و اقتصاد در این سالهای متمادی نشان داده اهمیتی دیگر به این سیاست های منسوخ و تکراری نمی دهد ، به طور روشن تر اقتصاد و بازار باهوش تر از سیاست گذاران عمل می کند .
اما سیاست گذاران کلان بدون درس گرفتن از اشتباهات مکرر مدام مشغول همان سیاست گذاری ها هستند و انتظار دارند با هر بار اجرا نتایج بهتری مشاهده کنند .
وضعیتی که بازار و اقتصاد درگیر آن است هر چه هست تاب آوری نیست ، این استنباط به کل اشتباه سیاست گذاران کلان وضعیت را برای فعالان اقتصادی بیشتر دشوارتر می کند چرا که امید به اصلاحات ساختاری را به کل از بین می برد .
آن چه الان وضعیت اقتصادی را سرپا نگه داشته تاب آوری اقتصاد و بازار نیست بلکه بازی خطرناک با تورم است ، به تعبیری تورم مثل آتشی است که فعالان و کسب و کارها آنرا دست به دست می کنند . به تعبیری هرچه سیاست گذار با بی تدبیری ریسک ها را پی در پی به بازار و اقتصاد تحمیل می کند این ریسک ها در نهایت در تورم نمود پیدا می کند و تورم هم عاملی است که دیر یا زود پایه های بازار را فرو می ریزد .
از این جهت در این شرایط پرریسک اقتصاد و فضای کسب و کار دولت به جای تکرار سیاست های پراشتباه گذشته باید فورا روندهای موثری را عملیاتی کند و اسیر سیاست های پراشتباه تاب آوری اقتصادی که اساسا وجود ندارد ، نشود .

اگر می خواهید اقتصاد و بازار را از این فضای پرریسک و نااطمینانی خارج کنید ، هزینه های جاری دولت را فورا کاهش دهید ، بودجه بندی انقباضی را نهایی کنید و حذف بودجه های نهادها و سازمان های غیر موثر را اجرایی کنید
تجارت را آزاد کنید در این شرایط که تجارت گرفتار انواع و اقسام ریسک ها و مقررات است ، راهکار فوری آزاد کردن تجارت است ، تجارت را آزاد کنید تا فعالان اقتصادی بتوانند فارغ از بروکراسی های آزار دهنده فضای پرریسک اقتصادی را بهبود ببخشند ، در تحریم ها برخلاف باور عده ای هیچ خیر و منفعتی نیست ، یقینا کسانی که تحریم ها را نعمتی برای اقتصاد و فضای کسب و کار می دانند درکی درست از مناسبات ندارند ، سایه تحریم ها را که مدام ریسک های فعالیت را بر اقتصاد وبازار تحمیل می کند و آثار لحظه ای و آنی دارد از اقتصاد وبازار دور کنید . همین اقدامات ساده اگر اجرایی شود افق روشن تری برای آینده اقتصاد ترسیم می کند و همین افق روشن می تواند بسیاری از مناسبات را بهبود ببخشد اما افسوس …
“اگر در مورد کاهش قیمت ها جدی هستید، برنامه شما باید شامل موارد زیر باشد:
۱. کاهش مالیات.
۲. کاهش بروکراسی.
۳. تجارت آزاد.
۴. سیاست مهاجرتی هوشمند.
۵. پول سالم و باثبات.
هر چیز دیگری این علامت را درمان می کند و احتمالاً منجر به افزایش قیمتها یا کمبود خواهد شد.
راه حل دولتی برای یک مشکل اغلب به بدی همان مشکل است.”
میلتون فریدمن
هفته نامه عصر ارتباط