true

به گزارش پایگاه خبری مهرصبا مرجع اخبار شهرستان میانه، سید بشیر حسینی میانجی، شاعر اهل میانه، تازهترین اثر ادبی خود را با عنوان «از میانه تا میناب؛ به مدرسه شجره طیبه میناب» منتشر کرد.
بنال ای نی! که بیتاب است میناب
به ساز خسته مضراب است میناب
میان آب، از هُرم عطش سوخت
پس از این دُرّنایاب است میناب
به «مشق ناتمام» امضا خدا زد
مزیّن مثل مهتاب است میناب
شقایقها وضو با خون گرفتند
به وقت عشق، محراب است میناب
«درخت طیّبه» پُربارتر شد
ز خون سُرخ، سیراب است میناب
مرور «زینبیّه» در «میانه»ست
عجب آئینهای ناب است میناب
به اشک خویش و خون دخترانش
چو لاله غرق خوناب است میناب
به «ماکان» کون و ماکان گریه سر داد
سرود سرخ سیماب است میناب
بخوان ای مادر گیتی! لالایی
که دارد زخم و بیخواب است میناب
تنش زخمیست امّا ایستاده
به عکس سَروها قاب است میناب
اگرچه گشته پرپر غنچههایش
ولی با صبر، شاداب است میناب
کلاس عشق تعطیلی ندارد
«بشیر»ا! گو که میناب است میناب
۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ ه.ش.
نکته: صبح روز ۱۲ بهمن سال ۱۳۶۵، کلاس سوم ابتدائی و ۹ ساله بودم در روستای طوَق برق نبود و بالطبع تلویزیون هم نبود یکی از جوانان آن زمان، رادیویی داشت که در کوچه و محله جمع میشدیم و اخبار را گوش میکردیم. حدودا ساعت ۱۰ صبح بود سه تا جنگنده رژیم بعثی از آسمان روستای ما دقیقا روی رودخانه آیدغموش به سمت میانه گذشتند صدای آژیر قرمز از رادیو بلند شد، چیزی نگذشته بود که آن سه جنگنده برگشتند و ما از نزدیک میدیدیم. در همان اثناء رادیو اعلام کرد دبیرستان زینبیه میانه بمباران شد.
آری دبیرستان دخترانهی «زینبیه» در میانه توسط جنگندههای رژیم بعثی بمباران شد که بیش از ۳۰ شهید و ۱۳۰ زخمی برجای گذاشت.
و اخیرا مدرسه شجره طیبه میناب هم با موشکهای آمریکایی اسرائیلی ویران و ۱۶۸ دانش آموز پسر و دختر پرپر شدند.
امروز (دوشنبه، ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵) در مقتل الشهدای پردیسان قم، عصر شعری بود با حضور یکی از خانوادههای شهدای میناب و حقیر این غزل را سروده و خواندم.
true
true
false
true















